bugler
See also:
Bugler
English
Etymology
Etymology tree
Anglo-Norman
bugle
bor.
Middle English
bugle
English
bugle
Proto-Indo-European
*-yós
der.
Proto-Italic
*-āsjos
Latin
-ārius
nom.
Latin
-ārius
bor.
Proto-Germanic
*-ārijaz
Proto-West Germanic
*-ārī
Old English
-ere
Middle English
-ere
English
-er
English
bugler
From
bugle
+
-er
.
Noun
bugler
(
plural
buglers
)
Someone who plays a
bugle
.
Synonyms
bugle-player
Derived terms
scarlet bugler
Translations
someone who plays the bugle
Albanian:
borizan
(sq)
m
Bulgarian:
тръбач
(bg)
m
(
trǎbač
)
Catalan:
corneta
(ca)
m
Chinese:
Mandarin:
司號員
/
司号员
(zh)
(
sīhàoyuán
)
,
司號兵
/
司号兵
(
sīhàobīng
)
,
司號
/
司号
(
sīhào
)
Czech:
trubač
m
Finnish:
merkkitorven
soittaja
French:
clairon
(fr)
m
German:
Hornist
(de)
m
Irish:
buabhallaí
m
Japanese:
喇叭手
(
らっぱしゅ, rappashu
)
Korean:
나팔수(喇叭手)
(ko)
(
napalsu
)
Russian:
горни́ст
(ru)
m
(
gorníst
)
Swedish:
hornblåsare
Anagrams
Bulger
,
Elburg
,
Gubler
,
bulger
,
burgle