klasztor

Polish

Etymology

Borrowed from Czech klášter,[1] from Old High German klōsta, from Latin claustrum.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈklaʂ.tɔr/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -aʂtɔr
  • Syllabification: klasz‧tor

Noun

klasztor m inan (diminutive klasztorek)

  1. cloister, convent, monastery
    Synonyms: konwent, zakon
    • 1913, Tadeusz Miciński, Xiądz Faust, Kraków: „Książka“, page 112:
      Parostatek poszedł na reparację do doków, pasażerowie rozmieszczeni gościnnie u mieszkańców Mesyny lub po klasztorach. […]
      The steamboat went to the docks for repairs, the passengers were placed hospitably with the inhabitants of Messina or in monasteries. […]

Declension

Derived terms

adjective
adverb
  • klasztornie
noun
  • klasztorność

Descendants

  • → Ukrainian: кля́штор (kljáštor)

References

  1. ^ Mieczysław Basaj; Janusz Siatkowski (2006), “klasztor”, in Bohemizmy w języku polskim: Słownik (in Polish), Warsaw: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, →ISBN, page 89

Further reading

  • “klasztor”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “klasztor”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)